‏ثبت رسمی رابطه و شرط ۱۲ ماه: آنچه در پروندهٔ پارتنر ویزا واقعاً لازم است

ثبت رسمی رابطه (registered relationship) شرط ۱۲ ماه را برمی‌دارد، اما فقط برای متقاضیان دیفکتو و تنها زمانی که ثبت نزد دفتر رسمی یکی از ایالت‌ها یا سرزمین‌های مصرح انجام شده باشد. قانون هرگز ۱۲ ماه هم‌خانگی پیوسته نمی‌خواهد؛ معیار، ۱۲ ماه رابطهٔ دیفکتو منتهی به تاریخ ثبت درخواست است. بار اثبات اصالت رابطه همچنان بر دوش زوج می‌ماند.

این تحلیل برگرفته از توضیحات نگین صفایی، وکیل مهاجرت استرالیا با شمارهٔ ثبت MARA ۱۷۹۱۵۷۳ است؛ کسی که سال‌ها پروندهٔ همسر و شریک زندگی را از مرحلهٔ مستندسازی تا تصمیم نهایی همراهی کرده و به همین دلیل مرز میان «متن قانون» و «برداشت‌های رایج» را با دقت ترسیم می‌کند.

شرط ۱۲ ماه دقیقاً چه می‌گوید؟

مقررهٔ 2.03A(3) از متقاضی می‌خواهد که رابطهٔ دیفکتو، برای حداقل ۱۲ ماهِ منتهی به تاریخ ثبت درخواست، برقرار بوده باشد. این یک شرطِ «دوازده ماه زیر یک سقف بودن» نیست، بلکه شرطِ وجود رابطهٔ دیفکتو در آن بازه است. نکتهٔ مهم دیگر اینکه این معیار فقط به متقاضیان دیفکتو (بدون ازدواج قانونی) تعلق دارد؛ زوج‌هایی که ازدواجشان قانونی و معتبر است، از ابتدا مشمول این شرط نیستند. در غیر موارد استثنا، وزیر باید متقاعد شود که رابطه در آن ۱۲ ماه وجود داشته است.

معافیت ناشی از ثبت رابطه، مشروط است

بر پایهٔ مقررهٔ 2.03A(5)، شرط ۱۲ ماه در صورتی اعمال نمی‌شود که رابطهٔ دیفکتو یک «رابطهٔ ثبت‌شده» در معنای مادهٔ 2E قانون تفسیر قوانین ۱۹۰۱ (Acts Interpretation Act 1901) باشد؛ یعنی ثبت باید بر اساس قانون ایالتی یا سرزمینیِ مصرح صورت گرفته باشد. در همهٔ حوزه‌های قضایی استرالیا چنین رجیستری وجود ندارد و در مواردی امکان ثبت مسدود است — مثلاً وقتی یکی از طرفین همچنان با شخص دیگری ازدواج قانونی دارد. بنابراین پیش از تکیه بر این معافیت، باید شرایط دفتر ثبت مربوطه بررسی شود؛ برای نمونه، رجیستر روابط در ادارهٔ Births, Deaths and Marriages ویکتوریا.

ثبت رابطه، جایگزین اثبات اصالت نیست

ثبت رسمی هیچ بخشی از بار اثباتی مادهٔ 5CB قانون مهاجرت ۱۹۵۸ را حذف نمی‌کند: تعهد متقابل به یک زندگی مشترک با کنار گذاشتن دیگران، رابطهٔ واقعی و ادامه‌دار، زندگی مشترک یا عدم جدایی دائمی، و نداشتن نسبت خانوادگی ممنوعه. ارزیابی این موارد بر پایهٔ چهار سرفصل مقررهٔ 1.09A(3) انجام می‌شود: جنبه‌های مالی، ماهیت خانه و زندگی مشترک، جنبه‌های اجتماعی، و ماهیت تعهد طرفین. حساب و قبض مشترک، تقسیم هزینه‌های زندگی، حمایت مالی متقابل، تصاویر و شناخته‌شدن رابطه در محیط اجتماعی، و فعالیت‌های مشترک، همه در همین چارچوب سنجیده می‌شوند.

فرم ۸۸۸ و آنچه «قانون» نیست

فرم جاری وزارت امور داخلی با عنوان «Supporting statement in relation to a Partner or Prospective Marriage visa application» (فرم ۸۸۸) یک بیانیهٔ پشتیبان است که تکمیل و امضا شده و از طریق ImmiAccount به پرونده پیوست می‌شود؛ خود فرم نیز هشدار می‌دهد که قانون مهاجرت ۱۹۵۸ برای اظهارات نادرست یا گمراه‌کننده مجازات پیش‌بینی کرده است. تعداد این بیانیه‌ها و ترجیح اینکه شهادت‌دهندگان شهروند یا اقامت‌دار دائم استرالیا و بالای ۱۸ سال باشند، رویه و راهنمای اداری است، نه شرطی مقرر در قانون؛ پس «دو شاهد دارای PR یا شهروندی» را نباید یک الزام حقوقی تلقی کرد.

در عمل، زمان‌بندی ثبت رابطه نسبت به لحظهٔ ثبت درخواست موضوعی است که بهتر است با سیاست جاری وزارت امور داخلی و جزئیات پروندهٔ خودتان تطبیق داده شود تا استراتژی مستندسازی، به‌جای تکیه بر یک فرض کلی، بر پایهٔ وضعیت واقعی شما بنا شود.

اگر می‌خواهید بدانید ثبت رابطه در وضعیت شما واقعاً کارساز است و پروندهٔ‌تان از نظر شواهد چقدر محکم ایستاده، یک گفت‌وگوی تخصصی با نگین صفایی می‌تواند مسیر را روشن و آسودگی خاطر را بازگرداند.

Read the full legal breakdown ←

This answer reflects the law and policy as verified on September 29, 2026. Immigration rules change frequently — confirm the current position before acting.