یکی از پرتکرارترین پرسشهای بینندگان دربارهٔ ویزای پارتنر، سرنوشت افرادی است که پیشتر یک بار همسر یا نامزد خود را به استرالیا آوردهاند و اکنون میخواهند رابطهٔ جدیدی را اسپانسر کنند. پاسخ، برخلاف تصور رایج، نه «بله بدون محدودیت» است و نه «هرگز»؛ بلکه یک چارچوب عددی و زمانی دقیق در مقررات مهاجرت استرالیا وجود دارد. در این نوشته، نگین صفایی، وکیل مهاجرت استرالیا و نمایندهٔ ثبتشدهٔ MARA با شمارهٔ ۱۷۹۱۵۷۳، ساختار حقوقی این محدودیتها، نقطهٔ شروع دقیق مهلت پنجساله و شرایط استثنا را گامبهگام تشریح میکند.
بله، اسپانسرشیپ ویزای پارتنر استرالیا محدودیت دارد. بر پایهٔ مقررهٔ ۱.۲۰J مقررات مهاجرت ۱۹۹۴، هر فرد در طول عمر خود عموماً حداکثر دو اسپانسرشیپ تأییدشدهٔ پارتنر/نامزدی (سابکلاسهای ۸۲۰/۸۰۱، ۳۰۹/۱۰۰ و ۳۰۰) میتواند داشته باشد و میان دو اسپانسرشیپ باید حداقل پنج سال فاصله باشد؛ این پنج سال از تاریخ ثبت درخواست ویزای پیشین محاسبه میشود، نه از تاریخ جدایی، طلاق یا صدور ویزا. همین قید پنجساله برای کسی که خودش با ویزای پارتنر به استرالیا آمده نیز اعمال میشود. وزیر میتواند در صورت وجود «شرایط قاهر و قانعکننده مؤثر بر اسپانسر» از این محدودیتها چشمپوشی کند. آزمون زبان انگلیسی شرط اسپانسری یا صدور ویزای پارتنر نیست.
محدودیتهای اسپانسرشیپ پارتنر در Division 1.4B مقررات مهاجرت ۱۹۹۴ (Migration Regulations 1994) و بهطور مشخص در Regulation 1.20J با عنوان «Limitation on approval of sponsorships—spouse, partner, prospective marriage and interdependency visas» آمده است. این مقرره بهگونهای نگارش شده که به وزیر (و در عمل، به افسر پروندهٔ وزارت امور داخلی) حکم منع میدهد: وزیر نباید اسپانسرشیپ را تأیید کند، مگر آنکه از تحقق شرایط زیر مطمئن شود.
نکتهٔ حقوقی کلیدی که در عمل بیشترین اشتباه را میسازد، همین نقطهٔ شروع مهلت است. قانونگذار زمان را از «تاریخ ثبت درخواست ویزای قبلی» میسنجد، نه از تاریخ طلاق، جدایی یا حتی تاریخ صدور ویزا. به همین دلیل بسیاری از افراد که رابطهٔ نخستشان چند سال دوام داشته، در زمان مراجعه متوجه میشوند که تمام یا بخش عمدهٔ مهلت پنجساله پیشتر سپری شده است.
استثنای قانونی: مقررهٔ 1.20J(2) مقرر میدارد که وزیر، بهرغم محدودیتهای بند (۱)، میتواند اسپانسرشیپ را تأیید کند اگر متقاعد شود «compelling circumstances affecting the sponsor» وجود دارد. این یک آزمون قانونی و موردی است؛ نه فهرستی از معافیتهای خودکار. در رویهٔ سیاستگذاری وزارت، مواردی مانند وجود فرزند تحت تکفل مشترک دو پارتنر، فوت پارتنر پیشین، یا رهاشدن اسپانسر از سوی همسر قبلی در حالی که سرپرستی فرزندان خردسال را بر عهده دارد، میتوانند در ارزیابی «شرایط قاهر» مرتبط باشند — اما وجود فرزند بهخودیخود معافیت خودکار ایجاد نمیکند و باید با شواهد مستند تحلیل و ارائه شود.
محدودیتهای جداگانه بر پایهٔ سوابق کیفری: مقررات 1.20KB تا 1.20KD لایهای دیگر از موانع اسپانسری را میسازد؛ از جمله ممنوعیتهای مرتبط با «registrable offence» (جرایم مستلزم ثبت، عمدتاً جرایم جنسی علیه کودکان) و سابقهٔ کیفری قابل توجه (significant criminal record)، همراه با اختیار وزارت برای درخواست گواهیهای پلیس اسپانسر و افشای آن به متقاضی. این موانع مستقل از سقف عددی و مهلت پنجساله عمل میکنند.
زبان انگلیسی: ویزاهای پارتنر آزمون زبان انگلیسی (مانند IELTS) یا مصاحبهٔ زبان بهعنوان شرط واجدیت ندارند. آنچه در چارچوب فعلی وجود دارد، اثر هزینهای است: در صورت احراز نشدن شرط زبان انگلیسی یا نداشتن ویزای اساسی (substantive visa) در زمان ثبت درخواست از سوی متقاضی اصلی، قسط دوم هزینهٔ درخواست ویزا (second instalment of the visa application charge) مطالبه میشود. این یک پیامد مالی است، نه ردّ صلاحیت.
| موضوع | قاعده | مبنای قانونی |
|---|---|---|
| سقف تعداد اسپانسرشیپ | عموماً حداکثر دو اسپانسرشیپ تأییدشدهٔ پارتنر/نامزدی در طول عمر | Reg 1.20J(1), Migration Regulations 1994 |
| فاصلهٔ میان دو اسپانسرشیپ | حداقل ۵ سال | Reg 1.20J(1) |
| اگر خود اسپانسر با ویزای پارتنر آمده باشد | حداقل ۵ سال از تاریخ ثبت آن درخواست ویزا | Reg 1.20J(1)(c) |
| مبنای محاسبهٔ ۵ سال | تاریخ ثبت درخواست ویزای پیشین (نه طلاق، نه جدایی، نه تاریخ صدور ویزا) | Reg 1.20J(1)(c) |
| امکان چشمپوشی (waiver) | در صورت وجود «شرایط قاهر و قانعکننده مؤثر بر اسپانسر»؛ ارزیابی موردی | Reg 1.20J(2) |
| ویزاهای مشمول | سابکلاس ۸۲۰/۸۰۱، ۳۰۹/۱۰۰ و ۳۰۰ (نامزدی) | Division 1.4B |
| موانع مبتنی بر سابقهٔ کیفری | ممنوعیت یا بازبینی اسپانسری در صورت registrable offence یا سابقهٔ کیفری قابل توجه | Regs 1.20KB–1.20KD |
| آزمون زبان انگلیسی | شرط واجدیت نیست؛ نداشتن شرط زبان بر قسط دوم هزینهٔ ویزا اثر دارد | Home Affairs – Partner visa cost/second VAC |
اگر پیشتر یک بار همسر یا نامزدتان را اسپانسر کردهاید، یا خودتان روزی با ویزای پارتنر به استرالیا آمدهاید، لازم نیست ناامید شوید. همانطور که نگین صفایی توضیح میدهد، اولین اقدام عملی، یک «تقویم حقوقی» ساده است: تاریخ ثبت درخواست ویزای پارتنر پیشین را پیدا کنید (روی نامهٔ تأییدیهٔ ثبت یا در حساب ImmiAccount موجود است) و پنج سال به آن اضافه کنید. در بسیاری از پروندهها، این تاریخ زودتر از آنچه تصور میشود فرا میرسد و هیچ انتظار طولانیای در انتظار شما نیست.
اگر هنوز در بازهٔ پنجساله هستید یا پیشتر دو اسپانسرشیپ تأییدشده داشتهاید، مسیر بسته نیست؛ بلکه وارد قلمرو 1.20J(2) میشوید، یعنی ارائهٔ پروندهٔ مستند «شرایط قاهر مؤثر بر اسپانسر». کیفیت این پرونده تعیینکننده است: شناسنامه و مدارک فرزند مشترک، گواهی فوت پارتنر پیشین، مدارک سرپرستی فرزندان، گزارشهای پزشکی یا مددکاری، و یک اظهارنامهٔ حقوقی منسجم که این واقعیتها را به آزمون قانونی گره بزند. همچنین بدانید که نگرانی دربارهٔ آزمون زبان انگلیسی برای ویزای پارتنر بیمورد است؛ آنچه باید در بودجهٔ خود پیشبینی کنید، احتمال تعلق قسط دوم هزینهٔ ویزا در مرحلهٔ دائم است.
تجربهٔ نگین صفایی بهعنوان نمایندهٔ ثبتشدهٔ MARA (شمارهٔ ۱۷۹۱۵۷۳) در پروندههای پارتنر نشان میدهد که تفاوت میان یک درخواست ردشده و یک اسپانسرشیپ تأییدشده، اغلب در دو چیز است: محاسبهٔ درست تاریخها و روایت مستند و صادقانهٔ شرایط شما. هر دو، کاری است که میتوان پیش از ثبت درخواست و با آرامش انجام داد.
اگر نمیدانید مهلت پنجسالهٔ شما از چه تاریخی آغاز شده، یا آیا شرایط زندگیتان به آستانهٔ «شرایط قاهر مؤثر بر اسپانسر» میرسد، لازم نیست حدس بزنید. تاریخ ثبت درخواست ویزای پیشین، مدارک رابطهٔ کنونی و جزئیات خانوادگیتان را کنار هم بگذارید و در یک مشاورهٔ اختصاصی با نگین صفایی، وکیل مهاجرت استرالیا و نمایندهٔ ثبتشدهٔ MARA (۱۷۹۱۵۷۳)، پاسخ روشن بگیرید: واجد شرایط هستید، از چه تاریخی، و اگر نه، کدام پروندهٔ waiver برای شما قابل ساختن است. یک ساعت بررسی دقیق امروز، میتواند سالها انتظار و هزینهٔ درخواست ردشده را از زندگی شما حذف کند.
بله. بر پایهٔ مقررهٔ 1.20J مقررات مهاجرت ۱۹۹۴، هر فرد عموماً میتواند حداکثر دو اسپانسرشیپ تأییدشدهٔ پارتنر یا نامزدی در طول عمر داشته باشد، مشروط بر آنکه میان دو اسپانسرشیپ حداقل پنج سال فاصله باشد. اسپانسرشیپ سوم تنها در صورت احراز «شرایط قاهر و قانعکننده مؤثر بر اسپانسر» و به تشخیص وزیر قابل تأیید است.
از تاریخ ثبت درخواست ویزای پارتنر پیشین، نه از تاریخ طلاق، جدایی یا تاریخ صدور ویزا. متن مقررهٔ 1.20J(1)(c) صریحاً به «the date of making the application» اشاره دارد. بنابراین در بسیاری از پروندهها، بخش عمدهٔ این پنج سال پیش از پایان رابطه سپری شده است.
اگر خودتان بهعنوان همسر، پارتنر دیفکتو یا نامزد فرد دیگری و بر پایهٔ اسپانسرشیپ ویزا گرفتهاید، باید حداقل پنج سال از تاریخ ثبت همان درخواست ویزا گذشته باشد تا اسپانسرشیپ جدید شما قابل تأیید باشد (مقررهٔ 1.20J(1)(c)).
این یک آزمون موردی است و وزیر باید متقاعد شود شرایط قاهر مؤثر بر اسپانسر وجود دارد (مقررهٔ 1.20J(2)). مواردی مانند فرزند تحت تکفل مشترک دو پارتنر، فوت پارتنر پیشین، یا رهاشدن اسپانسر با فرزندان خردسال تحت سرپرستی میتوانند مرتبط باشند، اما هیچیک معافیت خودکار نیست و باید با مدارک مستند ارائه شود.
خیر. ویزاهای پارتنر آزمون زبان انگلیسی یا مصاحبهٔ زبان بهعنوان شرط واجدیت ندارند. نداشتن شرط زبان انگلیسی (یا نداشتن ویزای اساسی در زمان ثبت درخواست از سوی متقاضی اصلی) میتواند موجب تعلق قسط دوم هزینهٔ درخواست ویزا شود؛ یعنی یک پیامد مالی، نه ردّ صلاحیت.
بله. مقررات 1.20KB تا 1.20KD موانع مستقلی بر پایهٔ سوابق کیفری ایجاد میکند، از جمله در مورد جرایم مستلزم ثبت (registrable offences، عمدتاً جرایم جنسی علیه کودکان) و سابقهٔ کیفری قابل توجه. وزارت امور داخلی میتواند گواهی پلیس اسپانسر را مطالبه و به متقاضی افشا کند.
This answer reflects the law and policy as verified on September 29, 2026. Immigration rules change frequently — confirm the current position before acting.
Mrs. Negin Safaee وکیل مهاجرت استرالیا 1791573
This article is general information only, current at the date shown, and is not legal advice. Do not rely on it for your own situation — immigration law and policy change frequently. Seek advice from a registered migration agent or immigration lawyer about your circumstances.
