یکی از پرتکرارترین سؤالهایی که در برنامهٔ زندهٔ این هفته مطرح شد، درست همان نقطهای را هدف گرفت که بیشترین سوءبرداشت را در میان متقاضیان مهارتی ایجاد میکند: نسبت میان «اولویتبندی پردازش فدرال» و «دعوتنامهٔ ایالتی». نگین صفایی، وکیل مهاجرت استرالیا (MARA 1791573)، در پاسخ به این پرسش، مرز دقیق میان این دو سازوکار را بر پایهٔ متن قانون مهاجرت و رویهٔ رسمی وزارت کشور استرالیا تشریح کرد. آنچه در ادامه میخوانید، شرح کامل همان تحلیل است؛ با ارجاع به مواد قانونی، دستورالعملهای وزارتی و صفحات رسمی Department of Home Affairs و دولتهای ایالتی.
پاسخ کوتاه
خیر. اولویتبندی پردازش ویزاهای مهارتی فدرال (دستورالعملهای وزارتی صادرشده بر اساس مادهٔ ۴۹۹ قانون مهاجرت ۱۹۵۸، از جمله Direction 122) فقط «ترتیب بررسی و تصمیمگیری» پروندههای ویزا در وزارت کشور را تعیین میکند و ایالتها و سرزمینها را ملزم نمیکند دعوتنامه و نامزدی ۱۹۰ و ۴۹۱ را بر همان ترتیب یا همان فهرست مشاغل صادر کنند. هر ایالت معیارها، فهرست مهارتی و صنایع اولویتدار مخصوص خود را دارد. تنها اثر غیرمستقیم این است که پس از نامزدی، پروندهٔ ویزا در صف فدرال طبق همان اولویتها بررسی میشود.
قانون چه میگوید
ستون فقرات بحث، مادهٔ ۴۹۹ قانون مهاجرت ۱۹۵۸ (Migration Act 1958, s 499) است. این ماده به وزیر اجازه میدهد به تصمیمگیرندگان دستورالعمل بدهد و هر شخص یا نهادی موظف به تبعیت از دستورالعمل صادرشده بر اساس بند (۱) است. اما موضوع این دستورالعملها در حوزهٔ مهارتی، نه معیارهای اعطای ویزا، بلکه «ترتیب رسیدگی» است؛ چنانکه عنوان رسمی این خانواده از دستورالعملها نیز همین را میگوید: Direction no. 87 — Migration Act 1958 — Direction under section 499 — Order of Consideration — Certain Skilled Migration Visas.
نسل فعلی این دستورالعملها نیز دقیقاً همین کارکرد را دارد. دربارهٔ این خانواده از دستورالعملها بهصراحت چنین توصیف شده است: این دستورالعمل شرایط قانونی تأیید ویزا را تغییر نمیدهد، بلکه ترتیبی را که وزارت کشور عموماً پروندهها را بررسی میکند تغییر میدهد. دستورالعمل ۱۲۲ در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶ امضا شد، روز بعد یعنی ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۶ اجرایی شد و اولویتهای پیشین را برای این ویزاها جایگزین کرد.
دامنهٔ شمول Direction 122 نیز دقیقاً مشخص است: این دستورالعمل بر مسیرهای مهارتی شامل سابکلاسهای ۱۸۶، ۱۸۷، ۱۸۹، ۱۹۰، ۱۹۱، ۴۹۱ و ۴۹۴ اعمال میشود و چهار گروه کلی پردازش ایجاد میکند. نکتهٔ حقوقی تعیینکننده همینجاست: اولویت پردازش به معنای واجد شرایط بودن یا تأیید ویزا نیست؛ این دستورالعملها صرفاً ترتیب رسیدگی وزارت کشور را کنترل میکنند و متقاضی همچنان باید تمام الزامات قانونی ویزای مورد نظر را احراز کند. به بیان دیگر، شرایط واجد شرایط بودن، فهرست مشاغل و آزمون امتیاز تغییری نکرده و تنها جایگاه پرونده در صف جابهجا میشود.
در سوی دیگر، نامزدی ایالتی یک فرآیند جداگانه و خارج از دامنهٔ این دستورالعمل است. صفحهٔ رسمی وزارت کشور دربارهٔ تخصیص نامزدی ایالتها و سرزمینها این اصل را با کمترین ابهام بیان میکند: ایالتها و سرزمینها متقاضیان را بر اساس معیارهایی ارزیابی میکنند که مختص حوزهٔ قضایی خودشان است. و در ادامه، همان صفحه نقطهٔ اتصال غیرمستقیم را روشن میکند: وزارت کشور پروندههای موجود و درخواستهای جدید ویزای نامزدشده توسط یک ایالت یا سرزمین را مطابق سطوح برنامهریزی برنامهٔ مهاجرت دائم و اولویتهای پردازش ویزاهای مهارتی بررسی میکند.
بنابراین دو تصمیم مستقل در دو لایهٔ متفاوت گرفته میشود: ایالت تصمیم میگیرد «چه کسی را نامزد کند»، و وزارت کشور تصمیم میگیرد «پروندهٔ ویزای نامزدشده چه زمانی و با چه ترتیبی بررسی شود».
تفکیک دو لایه: اولویت فدرال در برابر معیار ایالتی
| موضوع | لایهٔ فدرال (دستورالعمل مادهٔ ۴۹۹) | لایهٔ ایالتی (نامزدی ۱۹۰ / ۴۹۱) |
|---|---|---|
| مبنای حقوقی | مادهٔ ۴۹۹ قانون مهاجرت ۱۹۵۸؛ تبعیت از دستورالعمل الزامی است | سیاست و معیارهای هر ایالت؛ معیارهای مختص همان حوزهٔ قضایی |
| موضوع تصمیم | ترتیب بررسی و تصمیمگیری پروندههای ویزا | انتخاب و دعوت برای نامزدی، پیش از لاج ویزا |
| فهرست مشاغل | فهرست مشاغل و آزمون امتیاز بدون تغییر میماند | فهرست/صنایع اولویتدار اختصاصی هر ایالت |
| اثر بر واجد شرایط بودن | اولویت پردازش به معنای واجد شرایط بودن یا تأیید ویزا نیست | تعیینکنندهٔ دسترسی به دعوتنامه و ۵ یا ۱۵ امتیاز نامزدی |
| سقف عددی | سطوح برنامهریزی برنامهٔ مهاجرت | تخصیص نامزدی = تعداد متقاضیان اصلی جدیدی که ایالت میتواند نامزد کند؛ این عدد تعداد ویزاهای صادرشده در سال را تعیین نمیکند |
ترتیب چهارگانهٔ پردازش در Direction 122
- درخواستهای مربوط به بخشها و مشاغل اولویتدار
- سایر درخواستهای متقاضی اصلی که هنگام لاج در استرالیا بوده است
- درخواستهای متقاضی اصلی که هنگام لاج خارج از استرالیا بوده و درخواستش در هیچ زمانی با درخواست شخص دیگری ترکیب نشده است
- سایر درخواستها
محور گروه نخست نیز صنایع ملی است؛ بالاترین اولویت پردازش به مشاغل منتخب در ساختوساز، بهداشت و درمان، آموزش، کشاورزی، آبزیپروری، شیلات و منابع، در کنار مشاغل مرتبط با منافع اجرای قانون و دفاعی استرالیا، داده شده است.
نمونهٔ عملی: دو ایالت، دو منطق متفاوت
- نیو ساوت ولز: برای واجد شرایط بودن برای نامزدی NSW، شغل شما باید در یکی از گروههای واحد ANZSCO مندرج در NSW Skills List قرار داشته باشد — فهرستی که بازتاب مهارتهای پرتقاضای این ایالت است — و همزمان برای آن ویزا واجد شرایط باشد. معیارهای پایه شامل ارزیابی مهارت معتبر برای شغلی که هم در فهرست مشاغل مهارتی واجد شرایط آن ویزا باشد و هم در یک گروه واحد ANZSCO روی NSW Skills List؛ و احراز یکی از شرایط اقامت: اشتغال در NSW در شغل نامزدشده، یا اقامت حداقل شش ماه پیوسته در NSW، یا اقامت پیوستهٔ حداقل ششماهه در خارج از استرالیا است. همچنین امکان درخواست مستقیم برای نامزدی NSW وجود ندارد.
- ویکتوریا: منطق کاملاً متفاوت است؛ همهٔ مشاغل موجود در فهرست مشاغل مربوطهٔ وزارت کشور برای نامزدی ویکتوریا واجد شرایطاند و تنها مشاغل معینی در گروههای صنعتی بهداشت و درمان، خدمات اجتماعی، آموزش و ساختوساز اولویت میگیرند. برای سال ۲۰۲۶–۲۷ نیز ویکتوریا چهار صنعت بهداشت و درمان، خدمات اجتماعی، آموزش و ساختوساز را در اولویت قرار داده و فقط مشاغل فهرستشده در هر صنعت اولویت میگیرند. سازوکار انتخاب نیز ایالتی است: در هر دور دعوت، ROIهایی با بالاترین مجموع امتیاز آزمون امتیازی ویکتوریا در میان همهٔ مشاغل واجد شرایط موجود در استخر دعوت میشوند و در هر صنعت اولویتدار نیز ROIهای با بالاترین امتیاز همان صنعت انتخاب میشوند. و نکتهٔ کلیدی: برای در نظر گرفته شدن برای نامزدی مهارتی ویکتوریا باید هم الزامات ویزای دولت فدرال و هم الزامات نامزدی دولت ویکتوریا را احراز کنید.
همین مقایسه نشان میدهد چرا ممکن است شغلی در فهرست یک ایالت باشد و در ایالت دیگر اساساً جایی نداشته باشد: هر ایالت بر پایهٔ صنایع، معادن و نیاز نیروی کار خود تصمیم میگیرد. در عین حال، فهرستهای ایالتی «فیلتر اضافی» روی فهرست فدرالاند، نه جایگزین آن؛ چنانکه در NSW نیز هر شغل داخل یک گروه واحد فهرستشده واجد شرایط نیست و شغل شما باید روی فهرست مشاغل واجد شرایط وزارت کشور برای همان ویزا هم باشد.
اعداد تخصیص نامزدی که باید بدانید
- در ۴ نوامبر ۲۰۲۵ دولت استرالیا تعداد تخصیص نامزدی ایالتها و سرزمینها برای سال برنامهٔ ۲۰۲۵–۲۶ را ۲۰٬۳۵۰ تعیین کرد.
- سهم سابکلاس ۱۹۰ برابر ۱۲٬۸۵۰ و سهم سابکلاس ۴۹۱ برابر ۷٬۵۰۰ جای است؛ با توزیع ACT ۸۰۰/۸۰۰، NSW ۲٬۱۰۰/۱٬۵۰۰، NT ۸۵۰/۸۰۰، QLD ۱٬۸۵۰/۷۵۰، SA ۱٬۳۵۰/۹۰۰، TAS ۱٬۲۰۰/۶۵۰، VIC ۲٬۷۰۰/۷۰۰ و WA ۲٬۰۰۰/۱٬۴۰۰.
این موضوع برای شما چه معنایی دارد
همانطور که نگین صفایی، وکیل مهاجرت استرالیا (MARA 1791573)، توضیح میدهد، استراتژی درست از پذیرش همین دوگانگی آغاز میشود: برای گرفتن دعوتنامهٔ ۱۹۰ یا ۴۹۱ باید پروندهٔ خود را با «منطق ایالت هدف» بسازید، و برای کوتاهتر شدن زمان تصمیمگیری پس از لاج، باید جایگاه خود را در «ترتیب پردازش فدرال» بشناسید. این دو کار یکدیگر را خنثی نمیکنند؛ مکملاند.
سه نتیجهٔ عملی روشن است. نخست، قرار داشتن شغل شما در فهرست اولویتهای فدرال هیچ تعهدی برای ایالت ایجاد نمیکند و برعکس؛ ملاک دعوت، معیار همان ایالت است. دوم، اگر ایالتی شغلی خارج از بخشهای اولویتدار فدرال را نامزد کند، نامزدی شما کاملاً معتبر است، اما جایگاه پروندهٔ ویزا در صف فدرال به اولویتهای پردازش و سایر شرایط مربوط بستگی دارد، چون وزارت کشور درخواستهای نامزدشده توسط ایالت یا سرزمین را مطابق سطوح برنامهریزی برنامهٔ مهاجرت دائم و اولویتهای پردازش ویزاهای مهارتی بررسی میکند؛ این یعنی برنامهریزی زمانی باید واقعبینانه باشد. سوم، شغل نامزدشده در هر حال باید در فهرست مشاغل مهارتی واجد شرایط فدرال برای همان سابکلاس قرار داشته باشد — هیچ ایالتی نمیتواند این شرط را دور بزند.
نکتهٔ آرامشبخش این است که این ساختار، با آنکه پیچیده به نظر میرسد، کاملاً قابل مدیریت است. وقتی انتخاب ایالت هدف، زمانبندی ثبت ROI/EOI، ارزیابی مهارت و مستندسازی اشتغال و اقامت با یک نقشهٔ واحد هماهنگ شود، شانس دعوت و سرعت تصمیمگیری هر دو بهبود مییابد. دقیقاً به همین دلیل، در رویکرد همیشه این بوده است که پیش از هر اقدامی، پروفایل متقاضی همزمان در برابر معیارهای ایالتی و در برابر ترتیب پردازش فدرال سنجیده شود تا تصمیم بر پایهٔ واقعیت پرونده گرفته شود، نه بر پایهٔ شنیدهها.
منابع
- Migration Act 1958 — s 499 Minister may give directions — AustLII (متن تلفیقی قانون)
- State and territory nomination allocations — Department of Home Affairs (بهروزرسانی حدود سپتامبر ۲۰۲۶)
- Direction no. 110 — Migration Act 1958, Direction under section 499 — Department of Home Affairs (نمونهٔ ساختار دستورالعملهای مادهٔ ۴۹۹)
- Direction no. 87 — Order of Consideration: Certain Skilled Migration Visas — Parliament of Australia (سند رسمی)
- Direction no. 122 — Order for considering and disposing of visa applications for certain provisional and permanent Skilled Visas — Department of Home Affairs (اجرایی از ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۶)
- Skilled Nominated visa (subclass 190) — NSW nomination — NSW Government
- Nominated Occupation — Live in Melbourne — Victorian Government
- Victorian Points Test — Live in Melbourne, Victorian Government (بهروزرسانی اکتبر ۲۰۲۶)
پروندهٔ شما، دو صف جداگانه — بیایید نقشهٔ دقیق هر دو را بکشیم
اگر شغل شما در فهرست اولویتهای فدرال هست اما هیچ دعوتی از ایالت نگرفتهاید، یا برعکس، دعوتنامه گرفتهاید و نگران طولانی شدن بررسی ویزا هستید، پاسخ در یک ارزیابی دقیق و شخصیسازیشده نهفته است: کدام ایالت با پروفایل شما همخوانی دارد، کدام گروه پردازشی سرنوشت زمانبندی شما را تعیین میکند، و کدام اقدام را باید همین امروز انجام دهید. نگین صفایی، وکیل مهاجرت استرالیا (MARA 1791573)، آمادهٔ بررسی پروندهٔ شماست — با همان صراحت، دقت و استناد به منابع رسمی که در این مقاله دیدید. کافی است مشخصات پروفایل مهارتی خود (شغل ارزیابیشده، امتیاز، ایالت مورد نظر و وضعیت آنشور/آفشور) را برای ما ارسال کنید تا مسیر روشن و واقعبینانهٔ بعدیتان را با هم تعیین کنیم.
Frequently asked questions
آیا دستورالعمل وزارتی ۱۲۲ ایالتها را ملزم میکند دعوتنامههای ۱۹۰ و ۴۹۱ را بر اساس اولویتهای فدرال صادر کنند؟
خیر. این دستورالعمل که بر پایهٔ مادهٔ ۴۹۹ قانون مهاجرت ۱۹۵۸ صادر شده، فقط ترتیب بررسی و تصمیمگیری پروندههای ویزا در وزارت کشور را تعیین میکند و شرایط قانونی ویزا را تغییر نمیدهد. صفحهٔ رسمی وزارت کشور تصریح میکند که ایالتها و سرزمینها متقاضیان را بر اساس معیارهای مختص حوزهٔ قضایی خودشان ارزیابی میکنند.
اگر شغل من در فهرست اولویتهای فدرال باشد، آیا شانس دعوت ایالتیام بیشتر میشود؟
نه بهطور خودکار. دعوت ایالتی بر اساس فهرست مهارتی و صنایع اولویتدار همان ایالت صادر میشود. برای نمونه ویکتوریا در سال ۲۰۲۶–۲۷ چهار صنعت بهداشت و درمان، خدمات اجتماعی، آموزش و ساختوساز را در اولویت قرار داده، در حالی که NSW نامزدی را به گروههای واحد ANZSCO مندرج در NSW Skills List گره زده است.
آیا ایالت میتواند شغلی خارج از فهرست مشاغل فدرال را برای ۱۹۰ یا ۴۹۱ نامزد کند؟
خیر. شغل نامزدشده باید در فهرست مشاغل مهارتی واجد شرایط وزارت کشور برای همان سابکلاس باشد. فهرستهای ایالتی یک فیلتر اضافی روی فهرست فدرالاند، نه جایگزین آن؛ در NSW نیز شغل باید هم در فهرست فدرال ۱۹۰ و هم در گروه واحد ANZSCO روی NSW Skills List قرار داشته باشد.
اولویتبندی فدرال چه اثر غیرمستقیمی بر پروندهٔ نامزدشدهٔ من دارد؟
پس از لاج ویزا، وزارت کشور درخواستهای نامزدشده توسط ایالت یا سرزمین را مطابق سطوح برنامهریزی برنامهٔ مهاجرت دائم و اولویتهای پردازش ویزاهای مهارتی بررسی میکند. بنابراین اگر شغل شما در بخشهای اولویتدار فدرال نباشد، جایگاه پرونده به سایر شرایط مربوط نیز بستگی دارد و زمان تصمیمگیری تضمینشده نیست.
ترتیب پردازش در Direction 122 چگونه است؟
چهار گروه کلی: نخست درخواستهای بخشها و مشاغل اولویتدار؛ سپس سایر درخواستهای متقاضی اصلی که هنگام لاج در استرالیا بوده است؛ سپس درخواستهای متقاضی اصلی که هنگام لاج خارج از استرالیا بوده و درخواستش در هیچ زمانی با درخواست شخص دیگری ترکیب نشده است؛ و در نهایت سایر درخواستها. بالاترین اولویت به مشاغل منتخب در ساختوساز، بهداشت و درمان، آموزش، کشاورزی، آبزیپروری، شیلات و منابع و نیز مشاغل مرتبط با منافع اجرای قانون و دفاعی داده شده است.
تخصیص نامزدی ۱۹۰ و ۴۹۱ برای سال ۲۰۲۵–۲۶ چقدر بود؟
در ۴ نوامبر ۲۰۲۵ دولت استرالیا مجموع تخصیص نامزدی ایالتها و سرزمینها را ۲۰٬۳۵۰ جا تعیین کرد؛ ۱۲٬۸۵۰ جا برای سابکلاس ۱۹۰ و ۷٬۵۰۰ جا برای سابکلاس ۴۹۱. این عدد تعداد متقاضیان اصلی جدیدی است که ایالت میتواند نامزد کند و تعداد ویزاهای صادرشده در سال را تعیین نمیکند.
This answer reflects the law and policy as verified on October 30, 2026. Immigration rules change frequently — confirm the current position before acting.
Mrs. Negin Safaee وکیل مهاجرت استرالیا 1791573
This article is general information only, current at the date shown, and is not legal advice. Do not rely on it for your own situation — immigration law and policy change frequently. Seek advice from a registered migration agent or immigration lawyer about your circumstances.